0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
33
Okunma
Gökyüzü bugün bir kurşun sesiyle uyandı,
Çiçeklerin bile başı öne eğildi.
Bir çocuk sandalyesini toza bıraktı,
salıncağı hâlâ sallanıyor
üstünde kimse yok, ama rüzgâr ağıt tutuyor.
Toprak, kanı tanır artık;
Su bile mahcup akıyor bu coğrafyada.
Bir annenin çığlığı
duvarlarda yankılanmıyor
Çünkü duvarlar, duyduklarından utanıyor.
Göz göre göre,
gündüzün ortasında,
dünyanın gözü önünde
bir halk idam ediliyor sessizliğe.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
