0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
36
Okunma
Bir dilin ucunda yarım kalan dua gibi,
bir kapı aralığında sıkışmış nefes gibi.
Küsüp gitseydi
hiç değilse bir sebep bırakırdı ardında.
Ölüp gitseydi
acı ağır olurdu ama gerçek olurdu.
Ya da ben gitseydim…
kendi gölgemi bile yanıma almadan,
ölüp gitseydim,
küsüp gitseydim
hiç değilse hikâyenin suçu tek elde toplanırdı.
Ama böyle gitmeseydi…
iz bırakmadan, kırık dökük fısıltılarla,
ne kalmış ne gitmiş belli olmadan,
ruhu odada, bedeni kapının dışında kalmasaydı.
Ya da böyle kalmasaydım
Bedenim odada ruhum zindanda
Ne giden tam gitti,
Ne kalan tam kaldı.
İşte en ağır gidiş budur:
Hikâyeyi bitirmeden,
Sayfayı kapatmadan,
En ağır kalış budur:
Kitabı kapatman gerekirken
Sayfaları çevirmek
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
