0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
62
Okunma
Halat
Bir halat uzatılmış gibiydi hayat,
Kimi ucundan tutmuş, kimi bırakmış vakit.
Ellerim nasır tutmuş tutuna tutuna,
Düşmemek miydi derdim,
Yoksa hiç bırakmamak mı?
Düğümler vardı üzerinde—
Bazısı hatıra, bazısı pişmanlık.
Çözmeye kalktıkça sıkılaştı,
Çektikçe daha çok can yaktı.
Bir ucunda çocukluğum sallanır,
Öbür ucunda yarım kalmış cümleler.
Ve ben ortasında,
Ne geri dönecek kadar hafif,
Ne ileri gidecek kadar cesur…
Bazen birine uzatırsın halatı,
“Tut” dersin,
Oysa bilmezsin—
Sen mi onu kurtarırsın,
Yoksa o mu seni?
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
