Aşk yükü sarıldı gönlümün kervanına
menzile varılmaz sensizliğin gâmında
Adını yazdım otağımın taş duvarına
Yarin açtıgı dinmez kalır içinde yarayla

Gece çöktü, suretin uğramaz otağıma
Yel vurur savurur seni kurumuş dallarıma
Bu derdi kim anlar, kim duyar bu diyarlarda
Aşk ağırdır dönüyor dünya sarhoş başıma

umut olsaydı o yarin elinden düşerdim yola
Mecnun misali savruldum çöllere sahralara
bülbül olup şakır dururdum Gül’ün kapısında
Adını söyler dururum içimde yanan bu aşkla

Gavlimiz vardı “dönerim” deyip söz vermiştin
Bir devri yakıp diger devri söndürüp gitmiştin
Ben kapında kulum döneceksin diye bekledim,
başımı benden çevrip başka diyara gitmişsin.

Hasretinin düğümünü diyarında kim çözer
Bu gönlümdeki dönen acılar dünyayı gezer
Feryadım Sarar yüce dagları aciz dile düşer
Sarayında gözlerin göz kırpıyor yüregime,

Yıllarımı vermişim sensiz virane yollara
tek umut yetmedi mi can Canan kuluna
Harcanmazdı ömrüm böyle boşu boşuna
Sen olsaydın canımda...kanımda,yanımda...

Bir ihtimâl daha var mı, âhirdemi vuslat
Böyle sevene bir ışık ver,reva mıdır firkat
Bir ses ver nûr-i cemâlinden ihsân et
Dil içre nazar kıl… sensin ,sen varsın hâlâ,

Dokunsan içime sel olur gözüm gönlüm
Sensiz geçmez oldu günüm, her sözüm
Varsın olsun at beni savur rüzgâra külüm
Yoksun yanımda… olsan yanımda…