Havada, karada hep sen vardın
Şakşakçı doluydu önün ardın
Baharda çiçeğine konardın
Mor sümbüllü bağına, ne oldu?

Kimse çıkmazdı kat’i sözünden
Şimşek çakardı iki gözünden
Korkarlardı tersinden, düzünden
Başı karlı dağına, ne oldu?

Uçan kaçan senden sorulurdu
Adına sofralar kurulurdu
Belki, kuş sütü eksik olurdu
"Sarı kız"ın yağına, ne oldu?

Karşında "el-pençe divan" duran
Seninle kalkıp, seninle oturan
Hayallerini seninle kuran
Ölüsüne sağına, ne oldu?

Sinsi olur kahpenin tuzağı
Başına örmesinler kazağı
Gerçek dost, yakın eyler uzağı
Tuzak nerde? Ağına, ne oldu?

"Rabbena" ama, "hep bana" diyen
Çakal olup, kuzu postu giyen
Hiç utanmadan kul hakkı yiyen
Ustaya, çırağına, ne oldu?

"Öfke baldan tatlıdır" bir anlık
Arta kalan sadece viranlık
Sonu zifiri, sonu karanlık
Kandile, çerağına, ne oldu?

Göksel’im, her şeyini eviren
Kıblesinin yönünü çeviren
Kuralları da yıkıp deviren
Solundan en sağına, ne oldu?

Viranlık: yıkıntılık
Çerağ: çıra