Benimki tam bir şair hassasiyeti
Aslında gittiğine hiç üzülmedim
Göz yaşlarım, duygularımın haysiyeti
Aslında bittiğine hiç üzülmedim

Nolmuş, ardından melül melül baktıysam
Zaten, yanımdayken bile hiç gülmedim
Nolmuş, bir cigara telleyip yaktıysam
Zaten, toz duman olmuşsun, ben bilmedim

Bazen sızlasa da burnumun direği
Ölesiye, "aman aman" özlemedim
Fır fır dönse de feleğin kirişteği
Dönersin diye boşa yol gözlemedim

Arada sol yanıma bir ağrı girer
"Yel girmiş"tir derim, aldırmam geçerim
Anılar bile silindi birer birer
Kendimden geçmişim, senden de geçerim

Günlerden beri uykuya hasret kalmam
Demli çayı fazla kaçırdığım için
Yerli yersiz tatlı hülyalara dalmam
Belki keçileri kaçırdığım için

Her gece derin uykumun bölünmesi
Sokak köpeğinin havlamasından mı
Sonlanan umudumun başa dönmesi
Gözlerinin kalbimi tavlamasından mı

Gözümde duman duman tüten hayalin
Yoksa sabahın sessiz ıslak sisi mi
Hafızama kazınmış o mahzun halin
Yoksa pişmanlığımın ağır hissi mi

Hani rüzgârda savrulurdu saçların
Umutlarımı, işte öyle savurdun
Sevaplarından daha çoktu suçların
Tam isabet, yine can evimden vurdun

Göksel’im çaresiz dertlere mi düştün
Yine tek başına kaldın orta yerde
Aşktan gayrı olmasın tasan, üzüntün
Allah düşürmesin aşktan başka derde