Bu şiir, bir ayrılığın ardından insanın içine çöken o ağır boşluğu çok sahici bir dille anlatıyor. Özellikle “takılı kaldım senli anılarda” ve “nefesim daralıyor yokluğunda” dizeleri, kaybın sadece zihinde değil, bedende de hissedildiğini çok güçlü veriyor.
“İnceldiği yerden kopabilir artık hayat” dizesi ise şiirin kırılma noktası gibi… Burada sadece bir aşkın değil, hayata tutunuşun da zayıfladığını hissediyoruz. “Kıyamadığım aşkın oldu ömrüme cellat” ifadesi de şiirin en çarpıcı yeri; sevginin nasıl bir yıkıma dönüşebileceğini tek cümlede özetliyor.
Şiirin genelinde çaresizlik, pişmanlık ve “ya olsaydı” duygusu çok yoğun. Özellikle son kıtada geçen “bir ömür içimde taşırım mutluluk yerine verdiğin derdi” dizesi, bu acının geçici değil, kalıcı bir iz bıraktığını anlatıyor.
Duygu çok net, anlatım sade ama etkisi derin. Okuyanı kendi yaşanmışlıklarına götüren, iç burkan bir şiir olmuş.
Duygularınıza kaleminize sağlık olsun.

Her köşede sessizliğin sesi dolarken odalara
dilimin ucuna gelir bir şarkı,
şaşırır adımlarım.

Gözlerim
baktığım her duvarda
rüyadan uyanmayı beklerken,
ıssız bir kavgada savrulur
küller.

Selam ve saygılarımla.
Eşliğimle kıymetli şiire.