“Sever Gider mi?”
“Seven gider mi?” dedim içimden,
Gece sustu, yıldızlar baktı yüzüme.
Bir cevap aradım karanlıkta,
Ama sen çoktan kayboldun içimde.
Seni büyüttüm kalbimde usul usul,
Bir çocuk gibi incitmeden sevdim.
Her gülüşünü sakladım içimde,
Sanki hiç gitmeyecek sandım, yanıldım.
“Özlüyor muyum?” dedim kendime,
Dilim “asla” dedi, kalbim sustu.
İnsan bazen en çok sevdiğini
İnatla yok sayar, içten içe yandı durdu.
Adını anmam artık gecelerde,
Ama sessizlik hep seni fısıldar.
Unuttum desem yalan olur belki,
Çünkü bazı izler kolay silinmez, kalır.
Söyle bana şimdi, dürüst ol biraz…
Seven insan bırakıp gider mi hiç?
Yoksa giden zaten sevmemiş midir,
Yoksa sevgi yetmez mi bazen, hiç?
Ben hâlâ o sorunun içindeyim,
Cevaplar paramparça yüreğimde.
Sen gittin, ben kaldım burada,
Bir “keşke” büyüyor sessizliğimde…