0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
87
Okunma
Dünlerim yalnızlıkla taşlandı,
her susuşum biraz daha güç verdi bana.
Ama içimde bir yer, hâlâ sana kırık
hâlâ sana muhtaç bir çocuk gibi.
Yarınlar
seninle avare düşler kuruyor gizlice,
adını anınca bile değişiyor mevsimler,
içimde bahar ile kıyamet yan yana.
Bir sürü cümle birikti yutağımda,
ne söylesem eksik, ne saklasam ağır.
Sesim sana varamadan boğuluyor,
çünkü en çok seni anlatırken susuyorum.
Ve ben
geçmişin enkazında dimdik,
geleceğin hayalinde darmadağın,
iki zaman arasında
sana düşüyorum yine yeniden.
İsmail Özgün E.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
