Gençliğini hüner zannederek,
Cehaletle ham, kekre ve isyancıl bir ruhla
Bilmezlik nedir umursamadan yaşarken
Hayta, sorgusuz, haram katıklı ırz edindim
İncinmemeye inandım, ölümü düşünmedim
Neyseler, keşkeler henüz bulunmamışken
Dolusunca gün yetmezdi savaş yaşamaya
Miğfersiz, dik başlı olunmalı cengaverlikte
Alnımın yazısını siper ederek mevzilendim
Seken mermiler arasında rüzgâr sakin,
Ürkek akrepleri sakladım taştan surlarla
Ezik ve soğumak nedir bilmez otları kucaklarken alevler
Kan içinde kaybolan gözleri şehit olarak tanıdım
Öptüğüm bayrakla kardeşlerimi sarmaladım
Gökten inecekleri beklerken
Gökten inenleri omuzlarımı toplarken buldum
Yağmur ve kan
Kardeş kalıyor vatana acılar ve hürriyet
İçimi ısıtmıyor yaşamak zihnim çocuk değil
Kusmam gerek,
Yıllar geçitli tören olmuyor,
Kefensiz ceset takvim denilen illet
Dışıma taşıp gırtlaklamalıyım kendimi
Kentlerin içinde bölüşülen aşklardan
İhanet çıkıyor, İstanbul sokaklarına sövgüm
Güyasıyla paklaştırIyorlar cümlelerini
Sarhoşluktan sebep korkularla
Yatağa sığınmakları olmuşmuş
Gökyüzünde sinsi bir soluk
Öylesi değil geberiyormuş bana diyerek ağlak
Falan filan feşmekan...
Türkçe güzel diyorum, şiiri namuslamalı
Türbeleri gereksizliyor derviş düşlerim
Allah ağırlar dostlarını güvenciyle
İlk sözlerimi bilerken inadımla
Kıble haramlaşıyor, sisli rota çiziyorum
Ayasofya çehresinde martılı sayhalar
Hainliğimle dilenmem, mert savaşırım
Yutkunduğumda anladım, peygamberleri
Korkmak nedirden anlayıp, umursadıklarını
Yine söylüyorum bu kez sana korkmuyorum
Sağlam yörem yıkılmadık burç kalmadı
Kıldan ince, aklımın içine sızan şüpheyleyim
Şeytandan kalan tiksintiyle hesapsızlaştım
Dedim diyeli hep yalancı hep kepazeyim
İstidadım sevmek üstüne irticalen
Dervişlik de nesiymiş, ben şair oldum
Ne o öyle masum masum
Kimsesiz kedi mi olurmuş
Bakma bana aşk gözlüm, alerjim var defol.