Dudaklarını öyle büzme Leylam.
Yoksa ahu gözlerin de mi yaşlı?
Kendini koyverme böyle.
Kıracaklar kalbini, dayanamam.

Canın sıkkın görünüyor.
Yoksa sevgilerin karşılıksız mı kaldı?
Gamzelerin belirmiyor öyle eskisi gibi.
Yoksa gülmüyor musun Leylam?

Öyle umutsuz bakma Leylam.
Oysaki ne hayat doluydun sen.
Yüzün ne denli solmuş.
Uğruna yaşanmaya değmediler mi?

Şarkılar söylerdin eskiden hayat dolu.
Sesin mi titriyor artık?
Hıçkırıklar kesiyor soluğunu.
Öyle içli içli ağlama Leylam.

Gözlerin karanlık boşlukta Leylam.
Yoksa eski günleri mi ararsın?
Işıltısı mı söndü gözlerinin, mağrur bakıyorsun.
Ah seni tanımasam bu ela gözler başkasının sanardım.

Kuşlar yine eskisi gibi neşeyle ötüyorlar.
Çiçekler de aynı, yine o canlı renkteler.
Sen niye böyle değiştin?
Çok mu üzdüler seni Leylam?

Sana kızgınım sanma Leylam.
Değişir mi sanıyorsun kalbimdeki yerin?
Belki biraz sitemkârım.
Onu sensiz akıp giden yıllara say.

Uzaklardaydın, ben sensizdim Leylam.
Gittiğin yolu gözledim, belki dönersin diye.
Belki yanımda değildin ama yüreğimde hep hissettim seni.
Ah ne denli sevdim seni bir bilsen Leylam...


N. Y.