Dağlar
Sessizce durur karşımda
Binlerce yıldır aynı yerde
Ne bir adım ileri
Ne bir adım geri

Rüzgâr vurur yüzlerine
Kar yağar başlarına
Yağmur iner sırtlarına
Ama hiçbiri şikâyet etmez
Çünkü dağ olmak
Dayanmaktır

Benim dağlarım var
İçimde yükselen
Her biri bir özlem
Her biri bir hasret
Zirveleri görünmez
Bulutlarla örtülü
Ama biliyorum
Orada bir yerlerde
Sen varsın

Tırmanmaya çalışıyorum
Ellerim kanayarak
Ayaklarım kayarak
Nefesim kesilerek
Ama vazgeçmiyorum
Çünkü dağlar
Vazgeçmeyi bilmez

Bazen düşüyorum
Uçurumlara yuvarlanıyorum
Taşlar yuvarlanıyor benimle
Ama yine kalkıyorum
Çünkü dağ olmak
Düşmek değil
Kalkmaktır

Dağlar konuşmaz
Ama dinler
Ben haykırıyorum
Seni çağırıyorum
Sesim yankılanıyor
Kayalarda vadilerde
Ama cevap gelmiyor
Sadece rüzgâr
Ve sonsuz sessizlik

Dağlar sabırlıdır
Yüzyıllar bekler
Bir çiçeğin açmasını
Bir kuşun konmasını
Ben de bekliyorum
Senin bir gün
“Gel” demeni

Belki bir gün
Zirveye ulaşırım
Elimi uzatırım
Seni bulurum
Ya da belki
Dağlar gibi dururum
Sonsuza kadar
Seni bekleyerek

Dağlar eğilmez
Fırtınada bile
Yağmurda bile
Kar fırtınasında bile
Ben de eğilmiyorum
Yüreğim kırık
Ama kırılmamış
Çünkü dağ olmak
Kırılmamaktır

Dağlar
Ve ben
Aynı kaderdeyiz
Yükseliriz
Düşeriz
Bekleriz
Ama asla
Pes etmeyiz.....
Gazi Şahin
Kul Yorgun