MİNNET EYLEMEM

Hayatın yükünü, sırtta çekmişim
Hamala semere, minnet eylemem
Kendi söküğümü, kendim dikmişim
Terziye ipliğe, minnet eylemem

Yaş kemale erdi, aktım duruldum
Sevgiyle yoğruldum, saygıyla doldum
Nasibim ne ise, aradım buldum
Elin güzeline, minnet eylemem

Türklük bedenimdir, İslam’sa genim
Muhammet Mustafa, rehberim benim
Kemal Atatürk’le, bronzlaştı tenim
“Efendi” beylere, minnet eylemem

İslam’ın aşkıyla, yanar tüterim
Erenler ardından, koşar giderim
Milliyetim Türk’tür, şükür ederim
Gürcü’ye Kürdi’ye, minnet eylemem

İlk emir “OKU”dur, okuyorum ben
İlmik ilmik ilim, dokuyorum ben
Cehalete yumruk, sıkıyorum ben
Dinci sapıklara, minnet eylemem

Her türlü çileyi, çekti bu gönül
Tapuları kökten, yıktı bu gönül
Yüreğine sevgi, ekti bu gönül
Bahçıvana falan, minnet eylemem

Dünya malı için, yalan söyleyen
Menfaati için, yemin eyleyen
Maddeyi put edip, putu beyleyen
Gereksiz tiplere, minnet eylemem

hacaloğlu