Soğuk duvarların beni çektiği yalnızlıktayım.
Can çekişen şiirlerim durgun,
Seni yazacak kadar canlıyım.
Bilinmeyen yerlere yelken açarım,
Kıyıdan uzaklaşan ruhuma naçarım.

Kapalı yolların açılmış denizlerindeyim.
Deniz’in dalgasında savaşmaktayım,
Feryat eden gönlümden kaçmaktayım...
Akşam olunca Güneş gibi batmaktayım.
Özür dilerim, özür dilerim korkarak yanmaktayım.

Yağmurların beni yaktığı, beni yaktığı ateşlerdeyim.
Gün yirmi dört saat seni düşünmekteyim
Beni kandıran gecenin sensizliğindeyim
Zafere ulaştığım özgürlüğün esiriyim
Beni kendimle bıraktığın yalan Dünya’nın gerçeğindeyim.

Sevgi kelimesini basite almış,
Çoğul cümlelerin içindeyim.
Tek gerçeğim seni çok sevmekteyim...
Yürekten severek özlemekteyim,
Olmadığın bu dünya da seni istemekteyim.

Aslında başka bir şeydi söylemek istediğim;
Elimde kalemim,
Titreyen ellerim,
karalanmış defterim,
Yıldızların en güzeline adını vermekteyim...