Nerdesin
Dost saldırılarında tükeniyor sözcüklerim
Yağmurlar üşüyor tenimde
Şiirler yazıyor kalemim... sözcüklerim öksüz
Kış akşamlarımız
Masallar ve hayallerimiz
Orada mısın
Sen de duyuyor musun o uzak sokakların ağlayışını
Yalnızlaşıyorum yokluğunda
Isınmaya çalışıyorum düşlerimle

Karlar düşüyor saçlarıma
Zavallı ayaklarım yürüyor bir sığmazlığa
Sokak lambaları ortak oluyor kimsesizliğime
Buğulu camlarda bir gölge
Gözlerimin aksi düşüyor gölgene
Adını kaç kez yazıyorum gölgem üzerine
Sesini arıyorum ıssız çamlarda

Seni arıyorum karla karışık yağmurlarda
Gözlerim kanlanmış bir intihar çıkmazında
Yalnızlığımda mısın
Uykumda gezinen kabusumda mısın
Rüyalarımı kapkara kuşlar bölüşüyor gecede
Sesini arıyorum simsiyah odalarda dolaşıp
Bilmiyorum adımlarım nereye götürüyor cesedimi
Kar taneleri üşüyor içime içime
Düşünüyorum da, yağmurun da düşleri var mıdır

Yağmurla karışık kar düşüyor geceye
Gözlerimden bir ömrün hatırası boşalıyor avuçlarıma
Bir şarkı doluyor kulaklarıma pencerelerden
Üşüyen denizin derin yalnızlığındayım
Sislere bürünen şehrin neresindeyim
Yoksun... üşüyorum !

Bir düş demliyorum geceye
Sessiz bir şarkı söylüyor yağmurun sesine gece
Gözlerimin yaşında kırık cam parçaları
Gitmiştin, yoktun, buz tutmuştu ellerim
Bir zemheri soğuğu dolaşırken saçlarımda
Yüreğimin süveydasına astım sevdamı
Yara aldı kış dallarındaki güvercinler bir bir
Bir eski şarkı sardı kış düşlerimi
Hafız Burhan’dan... Makber inliyor içimde

Bir aşk demliyorum geceye
Masal oldun sen, kilitli kapılar ardında
Kimseler duymadı isyanımı
Sustum... Yoktu dönüşün hükmü
Üşüyorum
Aşkını ört üstüme

Günay Koçak

1 / 02 / 2026