Gün okşarken gözlerimin ıslaklığını
Zemheri soğukluğuna bürünür sokaklar
Beklediğim yollarında çıkılmaz yokuşlar
Açılır sanırım kilitleri tutuk evlerinin
Gülen yüzlerimizde son bulurken
Kelepçeli bileklerde açar çiçekler

Çan seslerine vurgundur, içimde değerli biri
Can, sevgi verdiğim umutlarımdaki sen
Son çağını yansıtır yorgunluğu
Benimse daha bir kutsallaşır
İçimde sakladığım anılarım
Sevmekse seni
Avuçlarımdaki papatyalarda açar

Yiğitçe yaşamayı öğütler çocuklarına
Annem bakışlı evlerinin önünde bekleyen
Tasasız otururlar yer sofrasında
O yüzünün çizgilerinde saklı, mazisinde yaşayan
Solukları gül kokulu analar

İçi kıpır kıpır sevdalı okullu kızın
Gökkuşağı renklidir okul dönüşü akşamların
Utangaç yüzünde taşır, göğsünde sımsıkı sarılıp ta
Hayallerine sığındığı romanının
Tomurcuklar açar gül renkli yanağında
Pembe düşler bir şarkıdır dudaklarında

Günay Koçak

30 / 01 / 2026

Tablo: Şair, ressam Günay Koçak eseridir.

Resim henüz bitmedi