3
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
99
Okunma
Çok değer vermeyeceksin birisine;
fazlası, insanın kendinden eksiltir.
Aşkı çok ciddiye aldık biz,
oysa aşk
ciddiye gelince bozulan şeylerdenmiş
sonradan öğrendim.
Seni sevdim,
ama yanlış yerden sevdim;
hani priz uymaz ya fişe,
ben yine de zorladım.
Şiir yazdım ardından,
çünkü konuşsaydım
haklı çıkacaktın,
şiir yazınca
ikimiz de biraz haksız olduk,
daha adil geldi.
Sen “abartıyorsun” dedin,
haklıydın,
ben zaten seni değil
ihtimali sevmiştim.
Aşk dediğin
iki kişinin de birbirini
tam olarak istemediği bir anda
aynı şeyi kaybetmesidir.
Şimdi geriye
yarım kalan bir şiir kaldı,
bir de
“olsaydı güzel olurdu”nun
koskoca yalnızlığı.
Merak etme,
bu da geçer…
geçmeyen tek şey
şiirin gereksiz ciddiyeti
ve aşkın hiç umursamayan hali.
5.0
100% (6)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz