1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
24
Okunma
Bir mendil kaldı,
kenarında sökük bir dua,
rüzgâr değse,
sanki sesi duyulacak.
Bir fincan kaldı,
içinde yarım kalan sabahlar,
kahve değil artık,
zamanın acı tadı.
Bir bakış kaldı,
ayna camında gezinen,
ben ne zaman susarsam
o tamamlıyor cümleleri.
Bir dünya kaldı,
küçücük bir dolapta —
kokusu hâlâ orada,
ölüm bile silememiş.
Ve ben, annem,
senin bıraktığın sessizlikten
kendime bir hayat dikiyorum;
her dikişi biraz özlem,
biraz ışık...
30.10.2025, Eskişehir
—Şahin Çınar
5.0
100% (2)
Cevap Yaz