Aşkın bahçesinde güller kurudu,
Umudun üstünü duman bürüdü.
Aylar yorgun adım bende yürüdü,
Bakınca aynaya kaldı mı heyecan?

​Bir zaman ateştin içimde yanan,
Her söze kanardım sendin tek inanan.
Şimdi bir yabancı gibi adın anan,
Sorsana dünyaya kaldı mı heyecan?

​Çatladı o mermer hasarlı yürek,
Artık bu sevdaya bir veda gerek.
Yılları harcadık hep bekleyerek,
Sönmüş kül içinde kaldı mı heyecan?

​Ne bir ses duyulur ne bir fırtına,
Yükledim derdimi dertli sırtına.
Kapıldım hayatın sert akıntına,
Durgun sularımda kaldı mı heyecan?

​Gözlerim yollarda bir iz aramaz,
Kırılmış kanadım uçsam yaramaz.
Gidenler bir daha geri varamaz,
Boş kalan ellerde kaldı mı heyecan?

​Yorulmuş ömrümün sükûtu derin,
Artık ne sıcağın var ne değerin.
Kalbimde kapandı o eski yerin,
Biten bu kavgada kaldı mı heyecan?