Sevmek...
Kahverengi oluyor gözlerinde
Kararıyor ölümler uzaklaştıkça ellerinden
Soğuk çok soğuk, üşüyor yüreğim
Sensizindeyim hep
Değişmiyor mevsimlerim.
Çam ağacından bir kozalak düşüyor,
Takvimden bir yıl ya da bir gün daha
Zaman geçtikçe, ömrüm bittikçe
Kısalıyor bu kederli mesafe, seviniyorum...
Bazen,
Ansızın çıkayım diyorum caddelere
Korkuyorum omzuma çarpanlardan
Ne çok kalabalık, anlamsız, karışık
Göğsüm daralıyor baktıkça
Bitmeyen uzun
Sonu hep sensiz
Karanlık yollara.
…
..
.
Nerdesin, yâr nerde!
Sevgi dolu hatıraların-
Canlanıyor, her an gözlerimde
Yetmiyor hayaline sarılmalar
Bilsem de nerde olduğunu
Vazgeçmiyor kalbim
Sessizce seni aramaktan
Bu sonsuz kavuşma arzusundan
Nereye gitsem, nereye baksam yoksun
Baktığım hiçbir gözde yok
O sıcak bakışların...
Kim seslense adımı,
Sen sanıyorum.Ve sonra...
Kocaman bir boşluk oluyor içimde,
Düşüyor ruhum bu boşluktan
Ta ki; hayalin gelip, gülümseyerek
Uyan! Kalbim uyan! Yaşamalısın!
Seni bekliyorum diyene kadar.
…
İşte görüyorsun halimi,
Aklımın… her köşesinden sen geçiyorsun
Yol gösteriyor aklıma
Sonsuz sevginle aydınlanan kalbim.
Derken, bir rüyada buluyorum
Her gece nurlar içinde seni
Uyanınca bitiyor rüyalar,
Ben yine yaşıyorum, sen yoksun
Biliyorum zaman azaldıkça
Kısalıyor bu amansız mesafe,
Sen, içimde her an yaşıyor,
Hergün çoğalıyorsun
Artık bu dünyada..
Nereye gitsem, olmadığın yerdeyim
Geri dön diyemem..
İlâhi adalet..
Bunu dileyemem!
Gittiğin yer güzeldir senin
Solmayan çiçekler açmıştır,
Dokunduğun her yerde...
…
..
.
Bekle,
Kalbim…
Bekle!
Zaman denen yol
Öyle kolay tükenmiyor…
Ölüm bizi kavusturana dek
Özle,
Ruhum özle!
Geleceğim...
Kaçınılmaz bitecek bu mesafe
Belki bir mevsim sonra,
Belki bir nefes sonra
Bitecek bu mesafe
Bil ki; ömrüm biterken en sonunda.
🍁
.................
Rafet Korkmaz(2019-2021)