SÖZÜM VAR!

Kafama birini geçiremedim
Kendime söylenmiş sözüm var benim!
Bir türlü çalmayı beceremedim
Sahip olmadığım sazım var benim!

Arınsın içimiz kir ile pastan
Giyemesek bile ipekten fistan
İçmek istediğim zemzemli tastan
Beş defa yıkanan yüzüm var benim!

Ölülerden ibret almaz diriler
Yaklaşırlar öte gitmez beriler
Çobana katılmış semiz sürüler
Güdülecek koyun kuzum var benim!

Adını andıkça kaynıyor kanım
Bilirim görevim kutsal, çobanım
Zirvede duruyor memleket yanım
Dağlarda silinmez izim var benim!

Birlik olmalıyız bir millet diye
Mutlak evrenseldir adalet diye
Düşmanımız belli, cehalet diye
İçimi titreten sızım var benim!

Alın teri emek, helâl oldukça
Yükseliriz secdelerde kaldıkça
Şaşırmayız Hakk yoluna daldıkça
Çoklarından fazla azım var benim!

Allah’tan geleni almak gerekir
Dünyada ahreti bulmak gerekir
Ölmeden önce de ölmek gerekir
Mezar taşlarımda yazım var benim!

Ettiğim işlerden yüzüm kızarmış
Kiramen kâtibîn suçum yazarmış
Tövbeyle istiğfar hükmü bozarmış
Tekbir seslerimle kozum var benim!

Her ayette neler söyleniyor bak
Yüz on dört surenin emirleri Hakk
Cümlesine uymak gerek muhakkak
Mushafımda otuz cüzüm var benim!

El âlemden fazlasını isterim
Ahrette pek a’lâ olmalı yerim
İki dünya kadar cennet ver derim
Ne de olsa Rabbim, nazım var benim!

Göreceğim o gelecek günlerde
Olsun adım listelerde sonlarda
Sırat-ı Müstakîm, otobanlarda
Doksan artı doksan hızım var benim!

Mânâ âleminde daldım derine
Neler hazırladın demiş yarına
Esirgemediğim tavuk yerine
Helalinden birkaç kazım var benim!

Murat Kahraman Murâdî
05.01.2026/İst.
(İzler)