Şu şehir hayatı dediğim var ya!
Sırf ekmek davası bil Memmed emmi!
Ve insan seli ki; mahşer-i derya,
Sen seni ara da, bul Memmed emmi!

Omzunun üstüne yıkarsan ser’i
Gözünle deşersin geldiğin yeri.
Bir ıslık ,bir türkü, bakınca geri
Tuttur da diline çal Memmed emmi!

Düşünden eksilmez dumanlı dağlar
Burnunda tüter hep ölüler, sağlar.
Naçarlık elini kolunu bağlar
Deme hiç nasıl hâl Memmed emmi!

Gâribin sırtına binenler çoktur
Kimsesiz muhâcir sananlar çoktur.
Er değil! beygirden yamanlar çoktur
Ben dedim sen metel al Memmed emmi!

Şehirde horozun öter mi sandın
Evladın sözünü tutar mı sandın
Saf aklın kendine yeter mi sandın
Hem ağla, hemi de gül Memmed emmi!

Köşeli kasketin dürülür burda
Başına çoraplar örülür burda
Dalların omzundan kırılır burda
Gel etme! Köyünde kal Memmed emmi!

GÖNÜL DOSTLARIMDAN

Kimse bilmez kimin ne derdi vardır,
Gönülde vicdanın yeri pek dardır
Candan dostun varsa ne büyük kârdır
Sağ tarafı görmez, sol Memmed emmi.

Sorma ne biçimdir burada yokluk
Birbirine ağyar yabancı çokluk
Şifâ değil billâh olsa da tokluk
Köyde soğan ekmek bal Memmed emmi.. NÛRİYE HSBK AKYOL.. teşekkür ederim.