3
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
228
Okunma
Ve o toz ki, ne bir mezar taşı var üstünde
Ne bir dua değdi savrulduğu yere
Bir zamanlar dağları yakan o yangındık biz
Şimdi rüzgârın keyfine kalmış zerreleriz
Güneş doğsun varsın, kime ne fayda
Biz görmedik baharı, o görsün bizi
Külümüz toprağa karışır belki
Bir çiçek biter üstümüzde habersiz
Adımızı bilmez, hikâyemizi bilmez
Ama kökünde biz varız, bizden beslenir
Belki böyledir kavuşmak kadere
Yanarak değil, un ufak olarak
Ne gelir elden canım, rüzgâra küssen
O da emir kulu, o da savurur geçer
Biz küllük ettik, tozluk ettik
Sıra güneşin, doğacaksa doğsun .
Yaşar yön Almanya 15 12 2025
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz