o şarkıya bir şiir yazılamayacak sanmıştın öyle mi?
o el kan revan içinde bak kapında
göz yaşları ile ay üzerimize doğduğunda..

yeni bir tohum filizlenir sade bakışında
denizler dalgalanır kendine has tavrınla
ve bir iklimin üstü örtülür kimsesiz kaldığımda..

yeni düşen aklar eşlik ederken geçen yaşlarıma
dönebilsem keşke seni ilk bulduğum âna..

kızılından göğe yansır terk-i ümidim
iyi ki varsın hiç olmasanda..

varlığını hissetmek yerin altı ya da üstünde
mevsimler şahitlik ederken çektiğim çileye
esef duyarken unuttuğum zamanlara
hep aklımdasın aslında her sigaramı yaktığımda..

sükûtumun dile gelen hasbihâli var
sensiz cennet inan makberden dar
olmasın istemem filan sürme gözlü yâr
ben yalnız ruhuna talibim sevda gözlerinde..

kalemim acziyetinden erir gider mum gibi
titrer elimde anlatmak için seni
sen ki hiçbir kadın sevilmedi böylesi
şakaklarına düşmüş meva cennetinin gölgesi..

her geçen gün kahrolarak seni sevmesi
ve bilirim ki yok yüreğinde yerim
ağlasam inlesem faydasız bir andayım
seninle hep sonlarda lakin sonsuzdayım..

bilirim yok hiç hatrım kapandı gönül defterin
artık "ama" dan sonra söylediğin cümlelerden biriyim
lutfet cürmüm yakıyor ruhumu derinden
yüzlerce şiir oluyorsun o sevda gözlerinden..