Yapraklarım da gitti kaldı diken,
Var mıdır ben gibi hasret çeken,
Burnumda hâla, karanfil gibi kokan,
Dalgalı saçların efulim...

Hep çıkar yoluma kayalar taşlar,
Aşk dediğin engelleri aşmakla başlar,
Ne ara yolundan çıktı tüm işler,
Kaldım yanlız başıma efulim...

Artık yok mis gibi kokan çiçekler,
Gezmiyor etrafta binbir çeşit böcekler,
Nasılda habersiz koşuşturuyor çocuklar,
Aşkı sevdayı bilmeden efulim...

Kahve bile içmeden hatır biriktirdim,
Aşkımı söyleyemeden, hep geçiştirdim,
Deli gönlümü zar zor yatıştırdım,
Senden gayrı istemiyor efulim...

Alır uzaklara götürür kahverengi gözlerin,
Koşmaktan yoruldu artık dizlerim,
Hepsi bir olsa bile kızların,
Bir sen etmez efulim...


Şimdi gel mezarımın başında ağla,
Taşına bak uzunca, bir çaput bağla,
Çare olur mu sızlanmak bundan böyle,
Öldüm rahmet oku efulim...


B.K. SAYGILARIMLA