İNSAN..3

Alçak gönüllüdür, kibirden ırak,
Her işte Mevla’ya, anar o insan.
Gönül Kâbe’sini, eylemiş durak,
Edeple bezenmiş, bir ulu insan.

Doğruluktan şaşmaz, yalanı bilmez,
Ahdine vefalı, sözünden dönmez,
Haram lokma yemez, zulme eğilmez,
Adalet kılıcı, keskindir insan.

İlim meclisinde, arar gerçeği,
Amelle süsler o, bildiği her şeyi,
Kalbinde yeşertir, iman çiçeği,
Hikmetle konuşur, bilge bu insan.

Misafir bu handa, bilir kendini,
Ahiret yurduna, diker fendini,
Hayırla anılır, yıkar bendini,
Ebedi yolculuk, üzredir insan.

Gönlü bir dergâhtır, feyz ile dolar,
Mürşid-i kâmilden, dersini alır,
Zikir meclisinde, coşar da yanar,
Aşkın şarabından, içmiştir insan.

Tefekkürle dalar, kâinat sırra,
Her atomda görür, kudreti bir bir,
Şükürle anar hep, verdiği hayra,
Hayret makamında, bir hayran insan.

Hizmetle geçirir, ömrünün anın,
Mazlumun yanında, olur her canın,
Duası makbuldür, geçer zamanın,
Allah’ın rızası, üzredir insan.

Kul Hasan’ı der ki, budur kâmil hal,
Her nefeste zikir, en güzel ef’al,
Yüzünde parıldar, ilahi cemal,
Mevla’ya ermektir, gayesi insan..

Hasan Belek
23 05 25
Akçay