Yorgunum Nilüfer !
Günleri kovalamaktan
Geceleri saymaktan
Düşe kalka bir yere varamamaktan
Yorgunum.
Dizimdeki her yara,
Düştüğüm her uçurumdan bir hatıra
Düştüğüm her uçurum,
Sana ulaşmak için bir çaba...
Solgunum Nilüfer !
Bahçeme kara bir zemheri gibi çöktüğünde ayrılık
Alıp gittiğinde tüm renkleri benden
Kara bile değilim
Bembeyaz bir şiir dilerken...
Yittiğim her renk
Döktüğüm her yaprak
Sana adanmış bir hayat, sen giderken...
Yok muyum Nilüfer ?
Bir bağlama teline mi asılı kaldım ?
Yoksa bin yıllık bir masal mıydım senin için?
Ben her gece sana uyurken
Senin için sadece bir rüya mıydım?
Sahi, Nilüfer !
Ben sana güller dererken
Sen miydin yüreğime batan?
Ben sensiz ölümü dilerken
Sen miydin başka sevdalarda atan ?...
Ve
Sen Nilüfer ;
Şimdi hangi suyun üstünde açıyorsun
Hangi mevsimin cemresisin
Nesin, neredesin, kimsin
Kimin sakalına karışmakta saçların
Kimin hayali, kimin sesi, kimin nefesisin ?
Kayboldum Nilüfer !!!

Emreİnan