Dilimin ucuna usulca gelen o saklı lezzet, bir anıyı uykusundan uyandırıyordu…
Annelerin ’daha var’ diyen sıcak sesiyle, mozaik pastanın çocukluğa açılan kapısı aralanıp

süt bulutlarıyla dolan ay
Yıldızların narin kollarinda yavaşça dolanıyordu
Bir masalın son cümlesi gibi ağır ağır dolunay evresine gecip
bu geçisi kutsar gibi süt liman oluyordu yüzü eski istanbul’ un
...

Dipnotları anne sesiyle dolu
bir geçmişti bu…
Pop bir düşle anlatılır gibi..

Ne tam masal
ne tam gerçek.

klasik bir tarihten öte,
hatıraların içinden süzülüp gelen
çilekli bir estetikti atmosfer..

Uzaktan gelen bir rüzgar uğultusunda
Annelerin bittii geçti demesi gibi
Huzur katan
şiirsel bir akış ki ne dökülen ne solan
Ladinler gibi..

Suda açan bir düş gibi

Pembe dudaklı nilüşendi
hem masumiyet,
hem de özlem dolu
Hep içten hep kucaklayan



Ah bu geceyı bir dantel gibi imce. bir sır gibi kalbimim iç cebine kıvırıp koymaz mıyım...

Ah bu rüya gibi geceyi
Bu rüya kokulu geceyi
her özledigimde usulca çıkarıp koklamaz mıyım..