Bugün..
İlk defa..
Bunca yaşım ve yaşanmışlığıma rağmen..
Kendimi hiç bu kadar bitmiş, tükenmiş, umutsuz bulmadım..
Seviyemin daha aşağısı yok.
Hissettiğim duygunun daha çaresizi yok.
En dibi boyladım..
Hep derine, daha derine derken,
Bugün yolculuğumda sona vardım.
Çevreme ışık saçarken, bugün vardığım konumda zifiri karanlığa saplandım.
Işık yok..
Kimse yok..
Bu sessizlik, feryat nedir bilmez.
Bu yalnızlık, simâ seyir etmez.
Dipteyim, mahvetti meçhul muhakemesinde,
Dipteyim, mâhlâsımın muğlak mavisinde..


Hep, bir çıkar yolu bulurdum ben.
Hep bir yolunu bulur, çıkardım ben.
Anlatsam belki çâre bulunur derdime,
Kimsemde kalmadı ki, bi bak diyorum kendime.
Sımsıkı bağlanmış basiretim, kemendinle..


Yalınayak, yapayalnız,
Karanlığın en hasında,
Bir başıma, tek başıma,
Bir cenin korunmasızlığında,
Çıkış yok, mecal yok,
Dibi, en dibi boyladım sonunda..

İmtihan bu ya, gelecekmiş benimde başıma..
İmtina etmiyorum artık, kader yazımmış bu alnıma..

-ZinedkA