BİTSİN DE BİR GÖR
Fevzi Emir Yılmaz

Söze sitemle girmek,
benim harcım değildi,
Arş’a değen dik başım,
mihnetinle eğildi,
Yüreğimde duygular,
yerle yeksân edildi,
Âhımdan kaçamazsın,
sevgim bitsin de bir gör.

Ey sevda sarayımın,
söz dinlemez ecesi,
Ayan oldu sırrının,
en ketum bilmecesi,
Benim için bu gece,
zulmünün son gecesi,
Ettiğin sana kalmaz,
güneş doğsun da bir gör.

Kalbimi verdim sana,
istediğin canımmış,
Hançerinin adresi,
meğerse sol yanımmış,
O masum tebessümün,
en büyük yalanınmış,
Kanmam gülüşlerine,
aşkım bitsin de bir gör.

Bana cânân oldun da,
sana cân olmadım mı,
Her şeyimden vazgeçip,
sana sarılmadım mı,
Sevdan ile gönlümden,
bin kez vurulmadım mı?
Namludaki son kurşun,
sana dönsün de bir gör.

Söyle şimdi ben gibi,
kim sever artık seni,
Kim kendini yakıp da
aydınlatır geceni,
Kim kahrına katlanıp,
aşk sayar işkenceni,
Merhametsiz yüreğin,
alev alsın da bir gör.

Sevda bilmiştim seni,
sende sandım selâmet,
Yakıp kül ettin beni,
aşk değil bu kıyâmet,
İstediğin oldu ya,
ırakta dur bir zahmet,
Taştan katı yüreğin,
bensiz kalsın da bir gör.