DAĞLAR

Gam kasvet içinde kalmış zülfünüz
Okunur yine ayrılık türkünüz
Söyleyin söyleyin neden küstünüz
Yüreğim en derinden mi derdiniz
Dağlar yükün neden bana verdiniz

Kaşların eğmeye, kime ne catar
Lokmasını alır zehrini katar
Derdime derman diye câna satar
Bağrım yırtıp yerden yere serdiniz
Dağlar yükün neden bana verdiniz

Dalda gülüm, dilde sözüm silinir
Kanım cekilir, ciğerim delinir
Sızılarım öteden de bilinir
Matem günü gelen bir haberdiniz
Dağlar yükün neden bana verdiniz

Yaprağın dökmüş, kokusun sürülmez
Dağılmış saçların tel tel örülmez
Zamandır bu geçip gider görülmez
Yürüdüm, durdum; şerbetim içerdiniz
Dağlar yükün neden bana verdiniz

Dalın vardı,bağın vardı, baharın
Sarp yolların yaylalarda pınarın
Arın, balın, çınarın ve kenarın
Gece gündüz, taş toprak yeşerdiniz
Dağlar yükün neden bana verdiniz

Alim der başım dumanı gitmiyor
Sırt verdim rüzgara cefasın bitmiyor
Yaktığım ağıt cânânım işitmiyor
Acıyı bal, dikeni gül eylerdiniz
Dağlar yükün neden bana verdiniz
Dağlar daglar
Yükün neden bana verdiniz