Aralık’tı o senenin son sığındığı
Hani yeni bir yılı karşıladığımız sonu ay’ın
İşte o gün, o gece en kahırlı ayrılık olmuştu
En kara giysilere bürünen geceler/di gelen
Başka baharlarda filizlense de seviler
Sonbahara bürünmüştü işte o gün tüm mevsimim

Bir yağmur otağ kurdu gözlerime çisil çisil
Kuşkusuz baktığımız yarınlar bizim değildi artık
O kopmamacasına tutunan ellerimizle
Günlerimiz mutlu yarınlara gebeydi
En güzel hayallerimizi bıçakladı
Kaygılar gözlerimizde... ayrılık adını vermiştik gidişine
Keder, mutsuzluk, gözyaşı katıldı aşımıza

Her karanlık yeni bir günü müjdeler de
Yollardaydı gözlerim, karanlıklar sonunda

Ben seni hep sevdim de siyah gülüm
Bir tebessüm, bir bakış, akşamları koşuşun
Ve
Güneşten evvel doğardın dünyama

Bu gün yine aradım sokak sokak yollarda
Yağmurluydu gün,ıslaktı kaldırımlar
Durmadan dolaştım, yanıncaya kadar sokak lambaları
Yitirmeden umutlarımı, raslarım diye hep sana
Bu gün de ellerim boş, gözlerimde yaşlarla
Seni bulamadım

Şimdi eski bir anıyı saklayan şiirle
Yakıyorum sigaramı
Şimdi burada akşamın sekizi
Yalnızlığım kanıyor ıssızlaşan odamda
Ne olur çekin yakamdan ellerinizi hüzünler !
Şimdi gözlerimin gökyüzüne
Yokluğun katran sıvadı bak !

Ve, kendimi karanlıklara vurdum
Gurbet trenlerini bekliyorum umut umutla
İnleyen şarkıların dizlerinde uyumuş yüreğim
Hüzündüm, şiirdim, sonbahardım
İnanmadınız !
Bir şiir sokağına vurdum hastalıklı ilhamlarımı
Beğenmeyip, kalemimi kırdınız
Neden ?

Geceler yağıyor şimdi
Gözlerimden çisil çisil
Kağıtların göğsüne
Ayrılıklar ağıtlanıyor damarlarımda
Döne dolana
Yitirdim mavi düşlerimi gidişinle
Artık
Acıların avuçlarında yavaş yavaş
Eriyen bir mumum ben !!!


Günay Koçak

10. 12. 2023