![]() AŞKIMIN ALIN TERİDİR YAZILASI SÖZCÜKLER HAFIZ...Şiirin hikayesini görmek için tıklayın Aşkımın alın teridir yazılası bir şiirden de fazlası ve azık bildiğim sözcükler, hafız… Ne de olsa aşk da şiir de canın yongası. Muhbiriyim yalnızlığın münazara ettiğim Ah, şu bitimsiz yangın. Manen doluyum yaralarımdır bu aşkın faizi İmha edemediğim kadar nefreti ve ihaneti Bağcıklarımla süzülürüm yollarda Ağ misali dolanır da sözcükler dilime Yakarışım evrene bilinmeze Nifak sokan değildir muhatabım Görmezden gelenleri dahi görürüm ben İnsan olmanın meali ile tutuşan ruhuma d/okunandır kalem İçten fethedildi kale’ m Kalender bir mizaçla sıvadığım kadar kollarımı Kol kanat geren meleklerin süzüldüğü her acının arası Mola verdiğimse yazarak Meram bildiğim ve tuttuğum her dilek Dilemması yüreğin asılıyım ben gök kubbeye Ulaşılmazlığın hicabı ile körüklenen kalbim Kaybolduğum kadar dünyanın g/izinde Savunduğumdur manevi zenginliğim Mizacı belirsiz hayatın Kaynayan kazan gibi kimse kazan kaldıran Dünde kalan yeniçeriler yeniden girdiler hayatıma Tepişen ayakları hüznün Bol keseden sevip de lüzum gördüğüm üzere Miadı dolan bir ömrün bekası Elbet saklıdır yarınların tininde Tenimde yangın Titrimse İlahi Aşka vurgun benliğim Tebessüm ehli yüzümde varsın solsun güller Gül mizaçlı nice şiir Daha yazacağımın da garantisi Yoksa neye yarardı sevgi ve hiçliğimin meali Turuncudan güneş Tutuşan varlığım ve çıktığım o dik yokuş Dilemması günün geceyi kasvetle karşıladığım Hazanın ihbarıdır içimdeki mevsim Mevsimsiz gidenlere ve sevenlere bitimsiz hasretim Birden başladığım ikiye varamadığım Aymazlığında sonsuzluğun Yerle yeksan edilmiş mabedimde saklı o bitimsiz matem Mahrem olan hangi duyguysa yok saydığım İçimin yerleşkesi tekabül eder binlerce şiire Sırlarında aynanın görüp göreceğim yine kendim Kendimden başkasına meyletmediğim Rabbim dışında yoktur de tek sahibim Dikişleri attı hüzün yüklü yüreğin Dikenlerim aralıksız battı hicranıma Eşlik eden hali hazırda umuda dair bir bekleyişin Arifesi O imsak vakti ki her sabah dört gözle yolunu Beklediğim Bir duanın bir niyazın verdiği huzur ve hikmeti Mademki bana sundu evren Çeperinde göğün Çanak tutan kimse gözyaşıma Kayıp bir gezegen misali Uydusu olduğum sevginin yetmedi mi insanlara? İnfilak edilesi yüreğim İması değil ifası dürüstlüğün ve sevginin tok sesi Derlediğim nice duygu safran sarısı Beyazdan saçları yalnızlığın Belki de çoktan bitti ömrün yarısı Ve işte dünde kalan neyse özlemle yâd ettiğim Ansızın da içine düştüğüm dipsiz kuyuda salınan Nice taş Üstüme açılan ateş Şerh düşüyorum an’ a işte Şiar edindiğim hangi duyguysa Bir şiir bin şiir dahi yetmez bana hafız: Ben ki sevginin kıblesinde saklı fıtratımla Kanat açmışken umutla aydınlık yarınlara… |
şairem
kutluyorum seni