güneş karanlığı görecek

belki de bu vakit gelecek

mühürlenmiş aşk susacak


tek bildiğim bir sensizlik

enflasyon alnıma ateş edecek

üzülme o an de geçecek


sen umutlandıran ayaz gecemi

söyle Züleyha iş işten geçer mi

aşk mıdır açıyı var eden tanrı mı



saatler sessiz birer nota

usturalar paslı olsa da

gelsen diyorum sonsuzluğa



isyana bürünmüş dilim

bir seher vakti leylim

yağmur tanesinde boğulayım




duman mevsiminde yüreğim

tufanlara gebe isyanlarım

umutsuzluğun tarifi haykırışlarım



yemin bilip söz verseydin

sonsuzluk içinde dönseydin

kor küllerinde sevseydin


yangınlara nakarat sövsem

mazi bize gülse Züleyha’m

belki de gitme deseydim




şarap yürekli rüzgar susunca

güleceğiz halimize kanımca

gitmeseydin hoyrat ve safça


ve gör sonun eşiğindeyim

az kaldı sönecek ıstıraplarım

hiç olmadığı kadar mutluyum


kahkaha atacağız hayallerimize

unutacağız aşkı ve sevgiyi de

ve koşarız el ele harabeye…




unutma Züleyha biz hiç yaşamadık bu hayatta…