Bir gülüşün vardı, sıcak, samimi,
Konuşmadan anlardın, hissederdin her sözü.
Saygı duyardın insana, belki de fazlasıyla.
Ama ne aşktın, ne sevda, ne sıradan bir hikaye.

Vedasız gittin, haber vermeden,
Bir hoşça kal yakışmaz mıydı?
Ne aşk dedim, ne sevgili,
Ama varlığın yetiyordu, neden gittin ki?


Gülüşün vardı, günümü aydınlatırdı,
Sessizliğinde bir huzur saklıydı.
Ne seni seviyorum, ne de aşığım dedim,
Ama yokluğun çok üzdü, neden gittin?

Belki de sadece alışmıştım sana,
Her gün aynı yerdeydin, aynı saatte,
Bugün yine her şey yerli yerinde ama sen yoksun..
Artık ben aynı kişi değilim...

Vedasız gittin, haber vermeden,
Bir hoşça kal yakışmaz mıydı?
Ne aşk dedim, ne sevgili,
Ama varlığın yetiyordu, neden gittin ki?

Şimdi anılar kaldı, birkaç satır,
Sessizce söylenen yarım kalmış şarkılar.
Hoşça kal demeden giden sen güzel Kadına…