aralık kapıdan baktığında,
uzaktan seyre daldığımız
uçsuz bucaksız manzaralardı
yüksek katların balkonlarından
gün batımında kımıldaşan zarif bir rüzgar
güneyde buğulu gözleriyle akdeniz
yağmur duaları mırıldanıyoruz hepimiz

yediveren limon ağaçları soluk benizleriyle
son bir gayret çiçeklenmeye çalışırken
bahçe çitlerine sarılan hanımellerini üzemezdik

işte tam da o an bir parkta
sonbahardan hatıra yaprakları ağırlarken yaşlı bank
kim bilir hangi düşüncelere dalıyordu
taş masa, kendi ellerine tutunup ısınmaya çalışarak

bilmem ki hep böyle miydi
ömür denen yaşanmışlıklar
bazen hüzün, bazen neşe
bazen de yağmur kar
sokak lambaları bile ürkek bakışlarla
sanki kaybettikleri bir şeyleri ararlar

her gün sana anlatıyorum ya g/özlemlerimi
sakın mutsuz olma, kaderin cilvesi bu
acısıyla tatlısıyla geçiyor cümle zaman



Hatice Ak