Ey her şeyi ağlayan!
Gözyaşı gözden değil, gönülden başlar...
Ağlamanın da bir hakkı var elbet,
ama hakkı verilmemiş.
Acıtıyor mu?
Yapma...

Merhem dediğin sabırla başlar.
Onun bile bir hakkı var,
hakkıyla bilinmemiş.
Gidecek misin?
Nereye, hem ne kadar sürer?
Bak!
Bak, bastığın şu yerlerin
tozu dahi henüz inmemiş.

Ayrılık ekeceksin toprağa öyle mi;
can özlemi de sürer peşinden...
sürer ya,
Heyhat! Toprağında vuslatlar
bile filizlenmemiş...

Gözü yolda olanın
yolculukları başlar elbet.
Zaman...
Ne geceydi ne gündüz,
hiç yaşanmamış...

"Gidenler varır mı, varmaz mı?" diye
sualler başlar arkalarından.
Mekân...
Mekan
Ne önceydi ne sonra,
hiç varılmamış.....

Gurbet mi, sıla mı belli değil;
vehim sürer gider!
Her bir fikri kemirir durur,
gerçekten bileni hiç kalmamış!

Aklıselimin çilesi
serapta bir çöl gibi sürer...
Her bir lisan kurur zamanla,
verilen sözler tutulmamış.

Varlık ve yokluk ortasında
derin bir tezekkür başlar.
Tarih atlanarak gelmiş sayfalardan,
hiç ibretler alınmamış...

İzafet çekilmiş içlerimize,
o bildik tekerrür başlar yine.
Söz gümüşü,
sükût, altın çağını hiç tatmamış...


Tezekkür: Bir düşünceyi veya teklifi kabul ya da reddetmeden önce onu iyice değerlendirme anlamında terim.
İzafet :İki şey arasındaki ilgi, bağ.
Tekerrür : Yineleme

Şiirimi okuyup, beğenen ve yorum yapan tüm şiir dostlarına teşekkür ediyorum. Sağlıcakla kalınız.