3
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
498
Okunma
//.
.
.
.
ne
zaman
bir orman
sürsem nefesime
dikenleşiyor nefsim
bir servinin gölgesiz kıblegahına
aklım,
kuyusuz,
kuytusuz yaban
aldanıp bir kıvılcıma
ha yandı, ha boğulacak her an
ne
zaman
bir deniz
sürsem nefesime
akıntılaşıyor zaman
bulanıklaşıyor derinlik sığlığıma
,
ben
saçları,
saçakları
balçıkla taranmış rüzgar hani,
cemresi , penceresi rötarlı bahar kuraklığı
sen,
alından,
morundan
sürgün menekşe mezatı hani,
kelebekleştikçe bir o kadar vadisizleşen...
.
.
.
//
ilhanaşıcıocakikibinyirmibir
5.0
100% (10)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz