2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
393
Okunma
İnsan bazen en çok, kendini tanıyamaz,
Sözlerin gölgesinde gerçeği bulamaz.
Her yol kendi içinden geçer aslında,
Kimse kimsenin yükünü tam taşıyamaz.
Geçmiş konuşur, ama hüküm vermez yarına,
Kalp öğrenir zamanla kırılmadan durmayı da.
Sessiz kalmak bazen en büyük cevaptır insana,
Her sözün karşılığı yoktur hayatta.
Ben kendi yolumdayım, sakin ve kararlı,
Ne başkasının gölgesi ne de öfkesine bağlı.
Her insan kendi içindeki gerçeği tartar,
Ve en sonunda kendine benzer yarınlar yaratırlar.
Vazgeçmek değil bu, sadece anlamak belki,
Her şeyin bir sınırı, her kalbin bir sesi.
İnsan en çok kendini öğrendiğinde büyür,
Gerisi zaten zamanla susar, silinir, yürür.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz