Elverişli toprakları vardı Karapınar’ın
Boldu kiraz ağacları
Sulak yaylalarında


Napolyon gelirdi Fransa’dan:p
Bir kasa apolyont kiraz almaya..

Hani o kadar iyiydi..
Karapınarın kirazı..

Josephine düğümü gibiydi körpesi..

Yandaki erikler bile kızarırdı kıskançlıktan
İki numara Paşanın elma yanakları gibi olurdu..

Yandaki Kirazenin erikleri..


Sepet dolusu dutlar düşerdi Karapınarın topraklarına
Ağlardım..
Kırılgan dut gibisin derdi dedem..

Dut ağacı da
Ne alıngandı olur olmaz
Düşerdi dalından hemen..


Gercekleri gormezden gelmeyi severdin
Coğu zaman..
Sen mutlulukta başarıyı hep yakaladın

Yüzüklerin efendisi gibi:)
..

Diğer yanda mana ararken bilinç

Gerçeklerin efendisi çıka gelir

Kaos yaşatırdı sana

Evrenin devinimlerinden
realiteyi sunardi....



Bir gün duydum ki..
..
S’oluğundan akan yaşam
geçit vermiyor boğazından

Kulak arkası edip
Geçer bu da geçer dedin...

Mahiyetini öğrendiğinde
Atlasın bir köşesine sıkışıp
yardım isteyen samimi bir
İhtiyaçlının gözlerindeki
O ifadeyi görürdüm

Son yıllarında
Gerçeğin ömründe
Ömür bulmayı istemiştin

Göğsünün kanadığı gecelerde
Yaşama hevesini
Kademe kademe çıkarırken ellerinden

Deva bulacaksın .. sözlerine inanır gözükürdün

Bilirdim..
Daha çok küçüktüm
Sorardım yinede..


Tevellüdün yetmez
Derdin dedem ama bilirdim

Bildiğini bilmediğimizi
Bilmemiş gibi

A’ma olmayı bildiğin
Kadar
Gör’meyi de
Bildin..

Alıngan rüzgarlardan

Dal gibi kaldı bu çiçek ...demişliğin
Gibi duygularım dal gibi şimdi..

Zaman zaman yaşanan Çöl ikliminize
Su olamadım
Daha çok küçüktüm

Ama sam yeliniz hep ısıttı beni



..


Rana