15
Yorum
43
Beğeni
5,0
Puan
1057
Okunma

gül yalnızlığında bülbüller gibi
ağladım.
dereler
damarlarımda kirlenmiş
bulanıktı içtiğim su.
zeytin zeytin gülen gözlerde
barış ister mavi bir dünya.
hayalimde kendimden geçerim
şımarık sosyete gülleri gibi
ve sonrada soluduğum havaya çarpılır solarım.
düşünmediği bir dünyada
düşler kurarak yalnızlığına göz kırpar
arabesk bir fantezi olsa da gerçek düşünü göremez
görülse de siyah beyaz eski bir resimdir artık o
oyunları fark edemez oynandığını da.
ne kadersiz bir kader örmüş ağlarında
balık gibi oynuyor
oltada.
çırpındıkça ölüyor
öldükçe diriltiyor
nasıl bir dünya bu?
kimse yok mu yanında?
"aslında"
var gibi beklemeseydik
yok gibi bulamazdık
çok şeyi...!
5.0
100% (27)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.