Ben bir madencinin kömür karasıyım
Sobasının kömürüne yetmeyen parasıyım
Ben gönüllerin kapanmayan yarasıyım
Ben yavan yenilen bütün ekmeklerin arasıyım

Ellerim yumruk oldu aynamın yakasında
Bütün hayallerim bir sarhoş şoför makasında
Hayatım içicinin değil direk içkinin kafasında
Şu insanoğluna bak sen parayla şeref takasında

Ben kendini kandıranların en büyük riyasıyım
Gerçekleşmeyecek bütün hayallerin rüyasıyım
Ben umutlu yarınlara maddiyatın vetosuyum
Ben insanın egosu ölü bebeklerin legosuyum

Ben dünkü üzüntünün bugüne halasıyım
Ağızdaki keşkelerin alasıyım
Bütün saçmalıkların manasıyım
Ben doksan dokuz depreminin en acı narasıyım

Ben gönül körlerinin gözleriyim
Malla mülkle tutuşan şu dünyanın közleriyim
Ben şehit annesinin oğluna olan özlemiyim
Babamın ağlayarak ettiği duaların sözleriyim

Ben insanlığım ölmemenin bedeliyim
Aynı zamanda bütün ölümlerin nedeniyim
Param kadar medeniyim fakirlerin kederiyim
Annemin hastayken sattığı küpelerin ederiyim

Ben bir sofradaki son ekmeğin yarımı
Ben bir yoksulun geçim derdindeki yarınım
Ben bir bebeğin annesine attığı ilk adımım
Ben ölen bir bebeğim kimse koymamıştı adımı

Ben sanmayım hayallerine eriştiğinim
Ben toplumum tezatıyım değiştiğinin
Ben kendi hayatıma korku denen macerayım
Ben kendi hayatımla kendime maverayım

Ben küçük bir çocuğum tasolarımı saymadığım
Ben bir avuç suyum yoksul çorbasına kaynadığım
Ben ağır yüklü karıncayım yolumdan caymadığım
Bir yıldızım gerçekleşmeyecek dileklere kaymadığım

Bırakın da sendeliyim ben kendi yolumun engeliyim
Yine de dengedeyim kendi amacımın çengeliyim
Ben öbür dünya meleklerin her metiyim
Ben insanım modern insanlığınızın servetiyim

Daha fazla gidemem inan her yer tuzak mayın
Madem açtın yarayı hayat eksik etme tuz atmayı
Ölüme şu an kadar yakın dün kadar uzaktayım
Ben sonu kavga olan mahalle maçlarına uzatmayım

Dilek tutuyorum yıldızlar unutuyor kaymayı
Dileğim bu şarkı sakın kimseye yaymayın
Ben okuyamayan bir çocuğun öğrenmesiyim saymayı
Ben aynı çocuğun bayram kıyafetine aynayım

İnsanoğlunun insanlık kotasıyım
Dağ kadar hayallerin nohut kadar potasıyım
Ben bütün ölümlerin rotasıyım
Ve girdiğim bu beatin en önemli notasıyım

Nefsimle savaştayım fakat neden yok surum
Ben borçlar için ayrılan paralarıyım bir yoksulun
İyi yönünü aradığın bardağına doluyum
Ve çocukluk çizgi filminin en acı sonuyum ( ben )

Ben sürekli aklımı kaçırdığımı düşünenler ( ben )
Ben iki dakika düşünmekten üşenenler ( ben )
Ben büyümeye çalıştıkça küçülenler ( ben )
Ben aklını cüzdanına düşürenler ( ben )

Ben bir deste para insanlığa tasmayım
Ben bir savaş çocuğunun gözündeki yastayım
Ben ölümü bekleyenin doğum günü pastasıyım
Ben acil kapısının sigara içen hastasıyım

Her hecede bir şüphe çıkıyor bu sesimden
Ve neden önümdeki böceğe dahi bazen pesim ben
Kalkıp medet umuyorum gerçi ne beklenir
Sadece karnı duyunca şükreden bu nesilden

Ben iddaası dostluk olan halı saha maçlarıyım
Ben Afrika’nın tokları Amerika’nın açlarıyım
Ben cüzdan değil gönül krallarının taçlarıyım
Ben annemin vicdanı babamın dökülen saçlarıyım

Ördüğüm bu hayallerim gün geçtikçe kördüğüm
Ve hiç bir şey gerçek değilken neresi engel körlüğün
Sinirimle her gün ayrı sövdüğüm bu dünya
Bir televizyon huzuru yarım pikselde gördüğüm

Şimdi adımlarımda korku dahilindeyim
Üzüntüm ezelden ebedi huzur dahimi değil
Ben bu sistemin medyası ve bozuk dengesiyim
Ben cebi boş olanın zengin gönül çengesiyim

İlk heveslerim çocukluğuma özüm müydü?
Son nefeslerim hatalarıma çözüm müydü?
Ya da dünlerim aylarımdan öcüm müydü?
Yoksa yarınlarım yıllarımdan göçüm müydü?

Yarınlarıma engel oldu takıldığım ilk direk
Gözyaşı döker insan dedikleriniz timsah gibi
Benim ne olduğum önemli değil siktir et
İnsan gibi var oldum ölmek istiyorum insan gibi