Bilinmez, yüzün nasip olur mu tekrar!
Düşündükçe efkâr gelir, gam gelir.
Her an söylesem de unutulur mu ikrar?
Senle yaz da özlenir, güz de özlenir...

Sensiz yolculuklar, süresiz sürgün.
Gecelerden, gündüzlerden,gönül dilenir!
Kavuşacağız diyorsun ama birgün...
Seninle bir de özlenir, bin de özlenir...

Saatlerle kalınırsa, günlerce başbaşa.
Sensiz ne derya, ne de kar izlenir!
Sensizliğin vururken bir boş başa.
Işık ışık bölünen, geceler de özlenir!

Vuslatın meçhulünde dolaşırken.
Soğuk bir nefese hasretin gizlenir.
Yakamoz bir bize gelir sanırken.
Yakomozun ihaneti de özlenir...

An olur ürperiririm bir benzer sesle.
Umudum bir benzerlikle tükenir.
Gözlerinde mehtabı bekleyen hevesle.
Elini isitacağım günler de özlenir...

Bir yalana kanıp etmem iltifat.
Sanma göz yaşım samyelinde erir.
Göz yaşı, hasretin bunlar hakikat.
Ellerinde bin zemheri de özlenir...

Dolaşmakla bitmez sensizliğin sahrası.
Hasrete dayan demek yetmez bilinir.
Ömür dediğin, sensiz iki nefes arası.
Gelişinde özlenir, gidişinde özlenir.

Yetmiyor anlatmaya sözcükler sensizliği.
Estikçe hasret, alevlenir, közlenir.
Kimle anlatayım sana ben kimsesizliği!
Kocaman sonlar da özlenir!

Keskin bakışlarından yürek bin parça,
Olsun! Küllerinden de filizlenir.
Kavuşmam hasret gidersem aşka,
Sensiz, ölümler de özlenir...

Burhan SEVİMLİGİL