merhem sordum tabibim diyene
ehli değilim deyip çekildi her biri
sonra aynı derdin sahibini dinledim
dinledikçe çaresizliğimi hissettim

sessizliğin içindeki ses dedi
tebessüm ettiğin her anın zehri
uykularının kabus bekçisi
bir ölüm ama ölen bedenin değil dedi

acziyetime oracıkta hüküm verildi
yokluk merdivenleri biraz daha yükseldi
daralan nefesim hepden kesildi
umutlarım toptan infaz edildi

oysa o uyurken kollarımın arasında
nice düşlerim vardı yarın adına
sebepsiz gidişi ağır gelmişti sol yanıma
basit değildi artık yaşamak denen dava

öznesi eksik bir yüklem gibi
penceremde döküldü şehrin mevsimleri
sokağın uğultusu yabani
insanlar onun suretinden birer resimdi

nice zaman sonra nasip olduda
satırlar devrildi yüreğimin ufkuna
bir iki kelam derken cümleler düştü yola
sonrası dert ile şiirden bir mavera