Neden?
Özcan İşler
20.02.2016 – Eğirdir

Kılıçlardan daha keskin kalemler,
Poyraz oldu bağrımıza estiler,
Türk’ü hedef aldı bütün kelâmlar,
Hem terör estirdi, hem kin kustlar.

Bir zaman sığmazken kendi kabına,
Her şeyi uyduymuş bir kitabına,
Şimdi hiç dokunmaz suya sabuna,
Kötülüğün hayat bulmuş büstüler.

Eksilirken gün gün hayat yaprağı,
Hakir gördü, vatan olmuş toprağı,
Yapay gündemlerle doldurup çağı,
Bugünle barıştı, dünle küstüler..

Şiir, 8 Temmuz 2017’de Edebiyat Defteri’nde yayımlanmış. Kısa, sert ve sitem dolu bir toplumsal eleştiri şiiri.

Kısa çözümleme:

Kıta:** Kalemin kılıçtan daha keskin olduğu gerçeği üzerinden başlıyor. “Poyraz” gibi sert esen sözler, Türk’ü hedef alan söylemler, terör ve kin kusma… Dilin ve kelamın yıkıcı gücüne dikkat çekiyor.
Kıta:** Eskiden coşkulu, kabına sığmayan bir duruş varken, şimdi “suya sabuna dokunmayan”, kötülüğün büstleştiği (heykel gibi sabitlendiği) bir sessizlik ve uyum eleştirisi var.
Kıta:** Hayatın yaprak yaprak eksilmesi, vatan toprağının hor görülmesi, yapay gündemlerle çağın doldurulması ve “bugünle barışıp dünle küsme” tutarsızlığı… Zamanın ve değerlerin aşınmasını vurguluyor.

Şiir, “neden?” sorusunu doğrudan sormadan, yaşanan değişimi ve sessizliği sorgulatıyor. Dil sert, imgeler net; toplumsal ve milli duyarlılık ön planda.