Sen...
Sen ol kimseye
ham söz söyleme
Pişmeyen aşı ikram etme
Mahluka karşı
korkuyla bilenme
Her zaman tok olandan
hassasiyet bekleme

Açlık
oruç tutmak değildir,
ruhun, kalbin, vicdanın
gıdasıdır garipseme

Oruç
tutmak her uzvun
ve ruhun sadrından gelen
aklın, vicdanın, iradenin, kalbin
en müstesna manada sabrı, azmi,
ihlası, vecdi, iştiyakı, teslimiyeti
yaşatan ikramdır, imtina eyleme

Aç olanın
kim olursa olsun
ve dahi hayvan bulunsun,
beşer içgüdüye, insan ise fazilete,
inayete, ihlasa, erdeme, paylaşmaya
hassasiyet gösteren akıldır,
tok olan rikkatten uzaktır sen say eyle

Yine...
Suskundur
Heceler, kelimeler
Mahzun mahzun bakar
Lal olmuş diller,
imdat diyen melaller

Kan
bırakır gözler,
insanın içine oturur
kimi sözler, seven, sevdiğini
söyleyen, sevgiden
bahsedenler nasıl ihanet ederler

Kadın
ne müthiş
bir muamma,
sır yüklü derya, kızınca
gözleri kararan bir dünya

Bazen...
Ben de
içli içli ağlarım
Çıkarım dağlara
meramını
gözyaşlarımla anlatırım

Kurak
olan kalbimde
ben sevgiyi nasıl taşırım,
garip bir hevese kapılırım
Benimde
sevilmek ti tek muradım,
eskittiğim yıllarda
ne kadar yalnızdım

Özüm
sözümdü,
kimseyi avutmadım,
aldatmadım,
asla riyaya sapmadım
Nefsim adına
hokkabazlık yapmak için
önüme çıkan
fırsatlara dönüp bakmadım

Dürüst, mert
ve adam olmaktı
tek maksadım, her ne kadar
ruhi yorgunluğum aşikar olsa da
ben yinede umut içinde her an yaşayanım

Mustafa Cilasun