Metruk...
Bir köyden ziyaretime gelmişti
Henüz tanımadığım sessiz misafirimdi
Boynu bükük, mütevazi, sesi buğulu bir garipti
Fiziksel rahatsızlığı olan ve aşırı astımı bulunan nasipti
Nihayet kalabalığı gönderdim ve kendisine dönüp buyurun dedim, irkildi
Sizin için nasıl yardımcı olurum diye yeniden sual edince, hocam ben sizin için geldim dedi
Her nasılsa gözlerinden yaş sökün etti, ben şaşkın bir vaziyette içimin titrediğini hissedip etkilendim
Yakın bir ilgi göstererek ve dikkatlice dinleyerek tanımaya gayret ettim, ozan ve kendi halinde yazan bir hicrandı imrendim
Dinlediğim ve şahit olduğum onca cefaya ve yokluğa rağmen sabrı, kanaati, edebi ve irfanı terennüm eden bir dost karşısında çaresizdim

O...
Bir umuttu
Mahzun bir kuldu
Masumluğu aşikar olandı
Ruhunun hicran damlalarına kanan sabırdı
Sinesinin meftun olduğu hüzün duvarlarını aşmaya çalışan akıldı
Bahtına düşen cefaya, çileye metanetle baktı, hikmet ve sırrına adanmıştı
Ne kadar ifade edemediği düşünceleri varsa zafiyete bırakmadı, edep ve itibarı halinde yaşattı
Yanmadan yazmaya imrenmeyen zamandı, mizan ve kul olma haşyeti yüreğini titreten ve figanı hissedilen farktı

İnsan...
Solmayan ümit olmalı
Ruhunun sahibinden uzaklaşmamalı
Akıl nimetini, muhakeme yetisini iyi okumalı
Hak ve hakikatin sesi olan vicdanı anlamaktan korkmamalı
Yoksa varlığa, nefsine ait olmayı, prangayı boynuna takmayı seçen cehaletten kaçınmalı
Gaflet ve dalaletin, heva ve adavetin bahanelerine sığınan, kendi hakikatinden o nispette uzaklaşan kul olmamalı

Mustafa Cilasun