Bildiğim tek bir gerçek varsa,
O da elimden bir şey gelmediği.
Sen asla değişmeyeceksin.
Ben ise o karanlıkta,
Daha fazla çürüyecek değilim.

...

Uzaklardan bana koş, gel sevgilim
Şu kapkaranlık gecelerime
Güneş gibi doğ, gel sevgilim
…
Sona ersin bütün dertler

...

seni bana sevgilim
beni sana
hep ayrı yazmışlar
gayrı meşru gecelerde
acıyla yamayıp zamanı

...

Kalbimde hala vardır yeri
Belli etmedim sana ama
Gidince gözyaşım aktı sevgilim

Sordular dostlarım ne oldu diye

...

Mutluluk, avuçlarına bırakılmış bir ay parçası.
Yürek dolusu sevgin saçılıyor gözlerinden,
Bugün günlerden sensin, sevgilim.

Bülbüller dile gelmiş sen geldin diye,

...

Tekrar gelir isen bir gün buraya
Ne olur sevgilim beni sor, ara…
Kapanır belki de kâlpdeki yara
Ne olur sevgilim beni sor, ara…

...

Tanrım
Bizi
Ateşsiz bırakma

...

Sevgililer günün hoş, kutlu olsun sevgilim.
Hiç sevgin eksilmedi, sevdiğim günden beri,
Sevgililer günün hoş, kutlu olsun sevgilim.

Bilirsin önce Hakk-ı, sonra seni överim,

...

Seni seven senden bıkar sevgilim
Zorladık da ancak geldik bugüne
Oysa seven arşı yakar sevgilim
----------o------------
Vermedin yanında bir karış yeri

...

Ben, taşların hafızasından doğmuş bir yolcuyum; zamanın tozunu saçlarına bulaştırmış, rüzgârla konuşmayı öğrenmiş, denizin aynasında kendi yüzünü kaybetmiş bir kulum. Yüzyılların suskunluğundan çıktım, tanrıların gölgelerinden yürüdüm, ama kalbimin sesi senden önce hiçbir yerde yankılanmadı. Fethiye’nin kıyısına vardığımda, deniz bana adını fısıldadı; dağlar gölgesini sundu, taşlar bana yol gösterdi. Ben bir mitin içinden yürüyerek çıktım, ama bu destanın adı sen oldun.

Telmessos’un tiyatrosuna vardım. Taş basamaklar göğe açılmış bir dua gibi yükseliyordu. Bin yıllık sessizlik orada hüküm sürüyordu; kralların sesi susmuş, tanrıların yankısı taşlara gömülmüştü. Ama senin gülüşünle o sessizlik uyandı. Taşlar dile geldi, her boş basamak adını söyledi. Ben, antik dünyanın gölgeleri arasında değil, senin gözlerinde geleceği buldum.


...