Nefret ölüm tohumu
Kan gülleri çiçek açıyor
Bencillik cellat olmuş ölüm saçıyor
Diktatörlük ilmek olmuş
Ucunda özgürlük sallanıyor

...

bir siz varsınız kuşlar
bu kara bulutlara,sise aldırmadan
uçup giden özgürce
aldırmadan ufukta patlayan bombalara

...

...

Yıllar önceye gittim bir an
Yüreğime takılan acıydı hiç çıkmayan
Yıllar öncesinden bana hala ulaşan



...

NE ZAMAN SON BULACAK
BEDENİMİ ESİR ALDIN
RUHUM ÖZGÜR OLACAK

TOPLASAN TÜM GÜNEŞLERİ

...

sorumlulugunu tasiyabilme sanatidir...!

Bir insanoğluna sunulan
En büyük özgürlük
NEFES alıp verebilmektir

...

yılkı atlarına
ne gümüş eyer tuttu belin
ne de dizgin
şimdi nasıl
hangi dövende çec olsun harmanım

...

Bugün de heryer coşkulu
Atamdan hediye
oturmasın kimse evinde
herkes neşeli bu günde
dalgalanmalı bayraklar olmalı her elde

...

Yağmur olup sana yağmasın
Özlemimi hep yok saydım
Sana varıp hiç ağlatmasın
Hasretinle bil hiç yanmadım
Acı sana koşup sarmasın

...

Önce avuçlarındaki sözcükleri bıraktı. Aşk ona çoktu o da zaten aşk ta kayboldu.Hemen insanlardan sıyrıldı ardından. sözcüklerden.Anlamsızdı her şey, Uçan bir kekliğin kanadında saklıydı belki de. Aşk.tüyleri henüz olgunlaşan karanlık sokakların eşsiz hatıralarında bırakmıştı onu.Sessizlik onun için bir melankolinin kollarında avunmaktan başka bir şey olamazdı.

Sonra, yutkundu.düşündüklerini düşündü.geliş gidişler yaşıyordu hayat neydi nerden nereye gidiyorlardı.üzüntü tek miydi.ayrılık,özlem sınırsız mıydı.cam kırıklarından kahır satın alınabilir miydi.aşk, sensiz bir bahar mıydı, yalnızlıkları geceye serperek yıldızlara türkü mırıldanan. sarmaşık ve karmaşık bir ölüm şarkısının notalarını hecelemek mi yoksa diyerek noktanın resmini çizmek miydi!.düşün,üşüten sabahları,düşün isli lambaları,küflü tavanları,bir cesedin, nefesini,yalnız tükenişleri,sevdalının yanında titretirken heceleri yüreğindeki benzersiz tutkuyu,sağ ol dediğinde bir dilencinin serzenişini bir de bakışlarını,düşün özgürlük tadındaki acılı aşkları,yasları,vurgun yemiş sözleri,susuz ve ekmeksiz bir adamın düşüşünü,gülüşünü bir de küsüşünü,…

Haydar Şahinbay

...