Herkes tutmuş bir yol, doğru sanıyor.
Çıkarına göre işi kolaylar
Aç kalırsa kuru ekmek banıyor.

Anormal olan bir olay görmedim

...

Farklıydı,
Bu yüzden diyorlardı ona
Anormal.
Normal değildi…
Diğerleri gibi ,

...

Söze nereden başlayacağımı bilmiyorum..Hangi yüzünü anlatayım ki seni özleminin? Hangi yanını sıralayayım" seni " senden uzakta seninle yaşamanın büyüklüğünü ? Özlemin dağ olup sıralanmış omuzlarıma. Tam da hayatın girdabında kayıp giderken yokluğun derin bir yara..Kanattıkça derin bir kuyu oluyor yüreğim. Karanlık bir geceye meyletmekte gözlerim. Rengim, dibim yokluğuna bürünürken içimde bir umut sandalında büyümekte imkansızlığımız..Biz ki birkaç saati geçmeyen yan yana yürümenin dışında kaç cümleye söz olduk. Biz aynı mahallede doğmamış, aynı rüzgarda koşmamıştık..Bizi biz yapan uzaklığımızı yakın eden özlemimiz değil miydi ? Anlamsız sözleri çırılçıplak bırakıp dudaklarımızda aşka kutsayan biz değil miydik ? Şimdi sus pus herşey.Kelimeleri hangi sandığa kilitledik ki sözler dile gelmez oldu / susuyorum.

Sen yoksun ya varlığının uzağında,


...

Herkes kadar genç,herkes gibiydin,
Ne saçların sarıydı,
Ne gözlerin mavi,
Öyle ahım şahım bir güzelliğin de yoktu,
Ne leylek gibi uzundun,

...